DIETA ODCHUDZAJĄCA: KTÓRA NAJLEPSZA? CZY GENETYKA MOŻE NAM POMÓC W JEJ WYBORZE?
Data dodania: 02-01-2019
Chcąc zrzucić kilka zbędnych kilogramów zastanawiamy się, w jaki sposób to uczynić. Pierwszym krokiem dla większości z nas jest dobór odpowiedniej diety. Tylko którą wybrać?
Być może odpowiedzi na ten temat udzieli nam genetyka.
Naukowców z Texas A&M College of Medicine oraz College of Veterinary Medicine & Biomedical Sciences zaniepokoił fakt, że wybór odpowiedniej diety wiąże się z usłyszanymi na jej temat opiniami, dobrą reklamą bądź teoriami, które nigdy nie zostały potwierdzone przeprowadzonymi wcześniej badaniami. Uważa się, że wykorzystanie którejkolwiek z diet wpływa pozytywnie na utratę zbędnych kalorii.
Tymczasem, jak zauważył David Threadgill, jeden z autorów badania: „w obliczu epidemii otyłości wytyczne te nie są skuteczne.”
Dlatego też przeprowadzono badania z udziałem 4 różnych grup zwierząt, odmiennych genetycznie (przekładając na dwie niespokrewnione ze sobą osoby).
Osobniki należące do tej samej grupy posiadały podobne cechy genetyczne.
W trakcie 6 miesięcy zastosowano 5 diet, które są najbardziej popularne:
- dietę amerykańską (o wyższej zawartości tłuszczów i węglowodanów, z udziałem kukurydzy),
- dietę śródziemnomorską (z ekstraktem z czerwonego wina i pszenicy),
- dietę, którą nazwali "japońską" (opartą przede wszystkim na dużej ilości skrobi ryżowej oraz małej dawce zielonej herbaty),
- dietę ketogenną/ ketogeniczną (bogatą w tłuszcze i białko, z bardzo małą zawartością węglowodanów),
- dietę kontrolną, która była standardowa z udziałem karmy dla zwierząt.
Badający wśród grup mierzyli objawy zespołu metabolicznego, który jest zbiorem problemów związanych z otyłością, wysokim ciśnieniem krwi, wysokim cholesterolem, wysokim poziomem cukru we krwi czy stłuszczeniem wątroby. Badali też, jak znaczne są różnice w zachowaniu zwierząt oraz ilości zjadanego pokarmu.
Okazało się, że w trakcie badań jedna z grup źle tolerowała „dietę japońską,” wykazując oznaki uszkodzenia i przetłuszczenia wątroby. Należy zaznaczyć, że dieta ta, którą naukowcy zaproponowali składała się przede wszystkim ze skrobi ryżowej. Podobna sytuacja miała miejsce w przypadku stosowania diety ketogennej/ ketogenicznej, w trakcie której dwie grupy zwierząt wypadły dobrze a pozostałe źle (wykazano znaczną otyłość, wysokie stężenie cholesterolu LDL, spadek poziomu aktywności fizycznej).
Ponadto grupy zwierzęce nie tolerowały „diety amerykańskiej” wykazując przy tym znaczną otyłość oraz objawy zespołu metabolicznego. Podczas stosowania „diety śródziemnomorskiej” niektóre grupy były zdrowe podczas gdy w innych zauważono przyrost masy ciała, choć nie tak duży jak w przypadku wcześniej wspomnianej amerykańskiej.
Wyniki pokazały, że dieta, która sprawia, że po jej zastosowaniu jedna grupa zwierząt jest szczupła i zdrowa, może mieć odmienny efekt u drugiej, z odmienną genetyką.
Celem naukowców było znalezienie optymalnej diety, która byłaby idealna dla każdego. Jednak badania pokazały, że jest to niemożliwe.
Przyszłe prace zespołu badawczego skupią się na przeniesieniu badań na ludzi oraz określeniu, która dieta jest najlepsza dla danej grupy genetycznej. Może mieć to związek z tym, co spożywali nasi przodkowie, co jest zależne od miejsca, w jakim żyli.
Aby nawiązać do tematyki zielonej herbaty warto podkreślić, iż wyżej opisane badanie z wykorzystaniem japońskiej diety cechowały minimalne ilości użycia w nim ekstraktu z zielonej herbaty. Tymczasem substancje zawarte w niej wykazują działanie redukujące tkankę tłuszczową ( udział EGCG, czyli epigallokatechina - polifenol, występujący w zielonej herbacie w bardzo dużych ilościach). Informacje na ten temat znajdą Państwo TUTAJ.
Opisane badanie dotyczące wpływu genetyki na otyłość daje nowe spojrzenie na walkę z nią.1
1Źródło: http://www.genetics.org/content/208/1/399
Przejdź do strony głównej Wróć do kategorii WIEDZA
Chcąc zrzucić kilka zbędnych kilogramów zastanawiamy się, w jaki sposób to uczynić. Pierwszym krokiem dla większości z nas jest dobór odpowiedniej diety. Tylko którą wybrać?
Być może odpowiedzi na ten temat udzieli nam genetyka.
Naukowców z Texas A&M College of Medicine oraz College of Veterinary Medicine & Biomedical Sciences zaniepokoił fakt, że wybór odpowiedniej diety wiąże się z usłyszanymi na jej temat opiniami, dobrą reklamą bądź teoriami, które nigdy nie zostały potwierdzone przeprowadzonymi wcześniej badaniami. Uważa się, że wykorzystanie którejkolwiek z diet wpływa pozytywnie na utratę zbędnych kalorii.
Tymczasem, jak zauważył David Threadgill, jeden z autorów badania: „w obliczu epidemii otyłości wytyczne te nie są skuteczne.”
Dlatego też przeprowadzono badania z udziałem 4 różnych grup zwierząt, odmiennych genetycznie (przekładając na dwie niespokrewnione ze sobą osoby).
Osobniki należące do tej samej grupy posiadały podobne cechy genetyczne.
W trakcie 6 miesięcy zastosowano 5 diet, które są najbardziej popularne:
- dietę amerykańską (o wyższej zawartości tłuszczów i węglowodanów, z udziałem kukurydzy),
- dietę śródziemnomorską (z ekstraktem z czerwonego wina i pszenicy),
- dietę, którą nazwali "japońską" (opartą przede wszystkim na dużej ilości skrobi ryżowej oraz małej dawce zielonej herbaty),
- dietę ketogenną/ ketogeniczną (bogatą w tłuszcze i białko, z bardzo małą zawartością węglowodanów),
- dietę kontrolną, która była standardowa z udziałem karmy dla zwierząt.
Badający wśród grup mierzyli objawy zespołu metabolicznego, który jest zbiorem problemów związanych z otyłością, wysokim ciśnieniem krwi, wysokim cholesterolem, wysokim poziomem cukru we krwi czy stłuszczeniem wątroby. Badali też, jak znaczne są różnice w zachowaniu zwierząt oraz ilości zjadanego pokarmu.
Okazało się, że w trakcie badań jedna z grup źle tolerowała „dietę japońską,” wykazując oznaki uszkodzenia i przetłuszczenia wątroby. Należy zaznaczyć, że dieta ta, którą naukowcy zaproponowali składała się przede wszystkim ze skrobi ryżowej. Podobna sytuacja miała miejsce w przypadku stosowania diety ketogennej/ ketogenicznej, w trakcie której dwie grupy zwierząt wypadły dobrze a pozostałe źle (wykazano znaczną otyłość, wysokie stężenie cholesterolu LDL, spadek poziomu aktywności fizycznej).
Ponadto grupy zwierzęce nie tolerowały „diety amerykańskiej” wykazując przy tym znaczną otyłość oraz objawy zespołu metabolicznego. Podczas stosowania „diety śródziemnomorskiej” niektóre grupy były zdrowe podczas gdy w innych zauważono przyrost masy ciała, choć nie tak duży jak w przypadku wcześniej wspomnianej amerykańskiej.
Wyniki pokazały, że dieta, która sprawia, że po jej zastosowaniu jedna grupa zwierząt jest szczupła i zdrowa, może mieć odmienny efekt u drugiej, z odmienną genetyką.
Celem naukowców było znalezienie optymalnej diety, która byłaby idealna dla każdego. Jednak badania pokazały, że jest to niemożliwe.
Przyszłe prace zespołu badawczego skupią się na przeniesieniu badań na ludzi oraz określeniu, która dieta jest najlepsza dla danej grupy genetycznej. Może mieć to związek z tym, co spożywali nasi przodkowie, co jest zależne od miejsca, w jakim żyli.
Aby nawiązać do tematyki zielonej herbaty warto podkreślić, iż wyżej opisane badanie z wykorzystaniem japońskiej diety cechowały minimalne ilości użycia w nim ekstraktu z zielonej herbaty. Tymczasem substancje zawarte w niej wykazują działanie redukujące tkankę tłuszczową ( udział EGCG, czyli epigallokatechina - polifenol, występujący w zielonej herbacie w bardzo dużych ilościach). Informacje na ten temat znajdą Państwo TUTAJ.
Opisane badanie dotyczące wpływu genetyki na otyłość daje nowe spojrzenie na walkę z nią.1
1Źródło: http://www.genetics.org/content/208/1/399
Opracowanie:
Agnieszka Hendrysiak-Mazur
trafionewzielone.pl
Agnieszka Hendrysiak-Mazur
trafionewzielone.pl
Komentarze (0)
Przejdź do strony głównej Wróć do kategorii WIEDZA
